TERAPIA CZASZKOWO-KRZYŻOWA

TERAPIA CZASZKOWO-KRZYŻOWA

opublikowano 06 listopad 2018

TERAPIA CZASZKOWO-KRZYŻOWA
TERAPIA CZASZKOWO-KRZYŻOWA
 
Za ojca terapii czaszkowo-krzyżowej uważa się Williama Gardner Shuterland, DO (1873-1954) amerykański lekarza osteopata, uczeń Andrew Taylora Stilla. 
Terapia czaszkowo-krzyżowa jest jedna z technik osteopatycznych opracowaną ok roku 1932 charakterystycznym dla tej techniki jest delikatny nacisk wywierany przez terapeutę na tkanki w celu wyczucia zachodzącego w nich rytmu oddechowego zwanego „pierwotnym rytmem”. Proces ten określany jest mianem nasłuchu. 
Techniki te wpływają na funkcjonowanie fizjologicznego układu ciała zwanego układem cranio-sakralnym (czaszkowo-krzyżowym) w którego skład którego wchodzą:
•Opony mózgu i rdzenia kręgowego
•Kości będące w bezpośrednim kontakcie z oponami
•Tkanka łączna będąca w kontakcie z oponami
•Płyn mózgowo-rdzeniowy
•Inne tkanki będące w kontakcie z rytmiczną produkcją i resorbcją płynu mózgowo-rdzeniowego.
 
Układ ten odpowiada za prawidłowy rozwój oraz funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego, a zmiana funkcjonowania tego systemu wpływa także  na  funkcję układu mięśniowego, powięziowego, kostnego, endokrynologicznego, pokarmowego, oddechowego, limfatycznego, itd. Z drugiej strony każdy z powyższych układów może wpływać na prawidłową funkcję układu cranio-sacralnego.
 
Wskazania:
•bóle i zawroty głowy o znanym i nieznanym podłożu
•bóle kręgosłupa
•bóle różnych części ciała
•zaburzenia funkcjonowania układu pokarmowego, tym: zespół jelita wrażliwego, wzdęcia, biegunki, zaparcia,
•nerwice
•kłopoty z koncentracją
•nadpobudliwość u dzieci i dorosłych
•stres, depresja
•urazy powypadkowe
•nawracające choroby u dzieci i dorosłych
•dysleksja
•zgrzytanie zębami, wady zgryzu
 
Przeciwwskazania:
 
Sytuacje, w których powinniśmy unikać wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego, np. krwotok naczyniowo- mózgowy czy tętniak, a także podczas ostrej fazy udaru czy uszkodzeń głowy.



Bezpieczny hotel