CHOROBA BAASTRUPA

CHOROBA BAASTRUPA

opublikowano 23 listopad 2017

CHOROBA BAASTRUPA
Choroba Baastrupa
 
Choroba Baastrupa dotyczy ona odcinka szyjnego oraz lędźwiowego kręgosłupa.  Najczęstszym jednak miejscem występowania tej choroby jest zdecydowanie odcinek lędźwiowy na segmencie L4-L5.
Jest to choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa o szczególnej postaci. Spowodowana jest ona nadmierną ruchomością kręgosłupa lub za długimi wyrostkami kolczystymi kręgów.
Choroba Baastrupa często nazywana jest chorobą ,,całujących się wyrostków kolczystych” , ponieważ w wyniku ruchu dochodzi do zbliżenia do siebie wyrostków kolczystych, co powoduje ich wzajemne ocieranie się o siebie powodując dolegliwości bólowe.
Przyczyny choroby Baastrupa
Choroba może być spowodowana zbyt duża ruchomością kręgosłupa lub uwarunkowaniami anatomicznymi do występowania zbyt długich wyrostków kolczystych, może tez wskazywać na uszkodzenie więzadła międzykolczystego.  Największy wpływ na rozwój choroby ma pogłębienie lordozy ponieważ wtedy dochodzi do ucisku na więzadło międzykolcowe co doprowadza do jego degeneracji, a także występowanie zbyt długich wyrostków poprzecznych.
Objawy
U osób cierpiących na chorobę Baasrtupa obserwuje się najczęściej dolegliwości bólowe odcinka lędźwiowego kręgosłupa, nasilające się przy wykonywaniu przeprostu tułowia oraz palpacyjną tkliwość  wyrostków spowodowaną ocieraniem się wzajemnie wyrostków kolczystych.
Diagnoza
Podstawą do zdiagnozowania choroby Baastrupa jest wykonanie RTG. Na podstawie tego badania jesteśmy w stanie określić czy występują zwężenia przestrzeni międzykręgowych oraz szpar stawowych, zwapnienia, osteofity, a przede wszystkim czy widoczna jest charakterystyczna sklerotyzacja sąsiadujących ze sobą kręgów kolczystych i wytworzenie tzw. pseudo stawu.
Kolejnym badaniem może być test polegający na poproszeniu pacjenta aby wykonał skłon tułowia w przód, a następnie do powrotu do pozycji wyjściowej. Przy wykonywaniu testu, ból podczas skłonu tułowia w przód będzie się zmniejszał i związanie to będzie z oddalaniem się od siebie wyrostków kolczystych, natomiast podczas powrotu do pozycji wyjściowej wyrostki kolczyste będą się do siebie zbliżały i ocierały.
Leczenie
Jedną z metod leczenia jest oczywiście rehabilitacja m.in.
terapia manualna (trakcje)
Kinziotaping
Kinezyterapia ( reedukacja posturalna, nauka pacjenta w przyjmowaniu prawidłowej postawy ciała, wzmocnienie mięśni grzbietu oraz brzucha)
Fizykoterapia
Miejscowe ostrzyknięcia kortykosteroidami ( zmniejszenie bólu)
W bardziej zaawansowanych przypadkach wykorzystuje się leczenie operacyjne jak częściowa resekcja wyrostów kolczystych.



Bezpieczny hotel